Dzięki staraniom Doroty Zakrzewskiej, szefowej wolontariuszy walczących o ustalenie poglądów kandydatów w ostatnich wyborach udało nam się dostać do drugiego etapu niezwykle prestiżowego konkursu na najlepszą inicjatywę e-wolontariacką. Teraz najważniejszy etap: głosowanie internetowe.

Głosować można codziennie. Trzeba wybrać 3 projekty i wpisać swój adres mejlowy. Uprzejmie prosimy o zaznaczenie Mam Prawo Wiedzieć.
http://www.e-wolontariat.pl/glosowanie

Dziękujemy za wszystkie głosy!

Dziś zaprzysiężenie nowego Parlamentu. Jednak większość posłów, to osoby, które zasiadały w ławach Sejmu VI kadencji. Dla nich wybory były testem, czy Polacy są zadowoleni z ich pracy. Serwis MamPrawoWiedziec.pl sprawdził, jaką ocenę wystawiło im społeczeństwo.

Najwyższy wzrost popularności odnotował Bartosz Arłukowicz (w 2007 Koalicyjny Komitet Wyborczy SLD+SDPL+PD+UP Lewica i Demokraci, obecnie PO), który poprawił swój wynik sprzed czterech lat o ponad 80 tysięcy głosów, co oznacza, że obecnie popiera go prawie pięć razy więcej osób. Jednak, jeżeli przyjrzeć się danym procentowym, rekordzistą okazuje się Andrzej Halicki (PO), który otrzymał prawie 12 razy tyle głosów, co w 2007 roku. Wysokie noty od wyborców otrzymali także posłowie Platformy Obywatelskiej, którzy objęli mandat w trakcie kadencji – John Godson (prawie 7 razy więcej głosów) i Andrzej Jaworski (prawie 6 razy więcej głosów) oraz posłanka Prawa i Sprawiedliwości – Beta Kempa (prawie 7 razy więcej głosów).

A kto stracił? Przede wszystkim liderzy głównych partii. Donalda Tuska (PO) poparło prawie 160 tysięcy osób mniej niż w poprzednich wyborach (spadek liczby głosów z 534 tys. do 375 tys.). Jarosław Kaczyński (PiS) stracił ponad 71 tys. wyborców (274 tys. głosów w 2007, 202 tys. w 2011 roku). Natomiast znak „X” przy nazwisku Jarosława Gowina (PO) postawiło prawie 100 tys. mniej osób (160 tys. w 2007, 62 tys. w 2011). Serwis MamPrawoWiedziec.pl sprawdził też, którzy posłowie odnotowali największy spadek poparcia w procentach. W tym rankingu pierwsze miejsce zajął Ludwik Dorn (PiS) – głosowało na niego o 77% mniej osób. Srebrny medal otrzymał Witold Klepacz z SLD – 72% mniej głosów, a brąz przypadł Szymonowi Giżyńskiemu (PiS), który stracił 67% wyborców.

Na tle dynamicznych zmian wyróżnia się sytuacja Polskiego Stronnictwa Ludowego, które cieszy się stałymi i wiernymi wyborcami. Waldemar Pawlak otrzymał niemal identyczne poparcie jak cztery lata temu, a Stanisław Żelichowski, okazał się posłem z najmniejszą różnicą w liczbie otrzymanych głosów – zaledwie o 21 skreśleń więcej.

Czy osoby startujące do Parlamentu interesują kwestie dotyczące mniejszości etnicznych? Czy mają pomysły, jak rozwiązać problemy związane z imigracją? A może chcą pomóc repatriantom? Warto sprawdzić, jakie poglądy ma osoba, na którą oddajemy głos.

Serwis MamPrawoWiedziec.pl przepytał kandydatów według kwestionariusza ułożonego razem z ponad dwudziestoma organizacjami pozarządowymi. Jeden z działów dotyczył polityki migracyjnej, jednak na jego wypełnienie zdecydował się stosunkowo niewielki odsetek kandydatów. Na 91 osób z PiS, które wypełniły kwestionariusz, 7 odpowiedziało na pytania z tego obszaru, podobnie z PO – 6 na 111 osób. Najbardziej zainteresowani polityką migracyjną wydają się kandydaci z Ruchu Palikota – 33 spośród 178. Umiarkowane zaangażowanie tematem przejawiają PJN – 15 ze 137 kandydatów, SLD 13 z 82, PSL – 10 spośród 67 i Nowa Prawica – 6 z 36.

Kandydaci do Parlamentu są przychylni zachęcaniu przez państwo obcokrajowców do osiedlania się w Polsce. Większość osób, które wypełniły kwestionariusz z PSL-u, Ruchu Palikota, SLD i PJNu opowiedziała się za wspieraniem polityki imigracyjnej. Tylko pojedyncze osoby z każdej partii wypowiedziały się za przeciwdziałaniem osiedlaniu się przedstawicieli innych narodowości w Polsce.

Kandydaci zwracają uwagę na konieczność unormowania sytuacji już osiadłych w Polsce imigrantów, np. Wietnamczyków, Białorusinów, Ukraińców. Chcą także usprawnić procesy integracji tych grup ze społeczeństwem. Marek Połoński z PJN zwraca uwagę, że Władze powinny zachęcać do osiedlania się w Polsce obywateli innych państw, którzy wyrażą chęć, ale pracy. Nie można doprowadzić do sytuacji, jaka ma miejsce w Norwegii, Francji, Hiszpanii, gdzie obcokrajowcy są głównymi odbiorcami pomocy społecznej. Należy otwierać rynek pracy w miejscach, gdzie brakuje specjalistów w wąskich dziedzinach.

Z kolei, jako metodę na przyspieszenie procesu repatriacji, kandydaci najczęściej wskazywali na konieczność zaktywizowania gmin w zapraszaniu repatriantów i ich rodzin do Polski oraz przeniesienia na rząd obowiązku zapewnienia mieszkań, a także wprowadzenia ułatwień w otrzymywaniu kredytów mieszkaniowych. Są też jednak kandydaci, którzy uważają, że Polakom wracającym do kraju nie należy się żadna pomoc. Mateusz Jabłoński z Nowej Prawicy twierdzi, że Osoby, które nie mieszkają w Polsce, powinny same zdecydować, czy chcą do niej wrócić, czy nie. A jeśli chcą, to nie powinny mieć żadnych przywilejów z tym związanych, chyba że z powodu państwa utracili swój majątek i mogą tego dowieść. Za zmianą polityki repatriacyjnej opowiada się SLD. Według Hanny Matczyńskiej-Nowak Polska nie poradziła sobie z problemami repatriantów w latach 90. Należałoby zmienić dotychczasowe przepisy, tym bardziej, że skala repatriacji nie jest już tak duża jak wówczas. Gminy nie udźwignęły obowiązku dostarczenia mieszkania i miejsca pracy.

Kandydaci są również za otwarciem rynku pracy dla imigrantów, tę ideę popiera aż 78% osób, które odpowiedziało na to pytanie. Wskazują też na konieczność ściągania fachowców, których w Polsce brakuje. Według Wojciecha Penkalskiego z Ruchu Palikota brakuje wykwalifikowanych pracowników w branżach takich jak (…) budownictwo drogowe, budownictwo kolejowe, a także przemysł instalacyjny i energetyczny. Z tego, co się orientuję, to poszukiwani są informatycy, mechanicy, automatycy, elektrycy, budowlańcy i inżynierowie środowiska. Agnieszka Pieklik z PJN uważa, że potrzeba nam specjalistów od wydobycia gazu łupkowego. Marek Połoński z tej samej partii twierdzi, że Najważniejszą branżą jest medycyna. Dzięki napływowi lekarzy z innych krajów, zwiększy się także konkurencja na rynku medycznym. Kandydat z PiS, Janusz Wojdalski, natomiast proponuje Zamiast wypłacania zasiłków lepiej wdrożyć system robót publicznych.

Wśród kandydatów nie ma zgody czy imigranci mają pełne prawo do zachowania swojej kultury i tradycji, czy też powinni dostosować się do warunków polskich. W większości przypadków głosy rozkładają się równomiernie z niewielką przewagą tych, opowiadających się za zachowaniem własnej kultury ludności napływowej. W komentarzach najczęściej podkreślana jest konieczność świadomego wyboru kraju, do którego chcą emigrować ludzie, tak, by mogli bez przeszkód przestrzegać panujących w nim zasad. Joanna Kasprowicz z SLD zwraca uwagę, że niektóre praktyki kulturowe są nie do przyjęcia w Polsce są takie zachowania związane z tradycją, które są nie do przyjęcia: np. obrzezanie dziewczynek, czy wydawanie małych dziewczynek za mąż za dorosłych mężczyzn. Adam Żuchowicz z Ruchu Palikota także zastrzega Imigranci mają pełne prawo do zachowania swojej kultury i tradycji, ale tylko w granicach prawa i zwyczajów państwa, które imigrantów przyjmuje.

Jako najważniejsze cele strategiczne w polityce migracyjnej Polski kandydaci wskazują: ułatwienie repatriacji, zalegalizowanie pracy imigrantów, obrona przed napływem nielegalnych imigrantów, pozyskiwanie fachowców i osób zdolnych. John Godson z PO postuluje także Opracowanie programu, który pozwoli przyciągnąć twórczych i kreatywnych imigrantów na przykładzie USA. Z kolei Krzysztof Kacprzycki z SLD radzi żeby Zbadać to zjawisko, by nie obudzić się jak Francja z problemem, który może przerosnąć władze i budować napięcia społeczne. Joanna Kasprowicz z SLD uważa też za ważne ograniczenie napływu taniej siły roboczej poprzez kontrole, czy pracodawca nie płaci cudzoziemcom mniej, niż krajowcom (jeśli płaci mniej, zawsze tłumaczy, że tej pracy krajowcy nie chcą wykonywać, co jest niezgodne z prawdą).  A Mateusza Jabłońskiego z Nowej Prawicy konieczna jest: Likwidacja świadczeń socjalnych dla cudzoziemców zachęcających do przyjazdu do Polski i do “nic-nie-robienia.

Wszystkie wypowiedzi pochodzą z kwestionariuszy wypełnionych przez kandydatów do 05.10.2011. Poprawiono w nich literówki i błędy interpunkcyjne. Więcej informacji w serwisie MamPrawoWiedziec.pl.

Czemu kandydują do Parlamentu?

Chęć zmiany obecnej sytuacji w kraju, zmęczenie rządami PO i PiS, poprawa sytuacji kobiet, wiara we własne kompetencje lub potrzeba rozwoju regionu to motywy, którymi kierują się osoby kandydujące do Parlamentu.

Serwis MamPrawoWiedziec.pl ustala i upublicznia poglądy kandydatów do Parlamentu w nadchodzących wyborach 9 października. W wysyłanych do kandydatów kwestionariuszach pytamy min. o kompetencje, i program wyborczy.

O tym, jaki może być przyszły Parlament, wiele mówią motywacje, którymi kierują się kandydaci. Warto je poznać, by zrozumieć, co będzie miało wpływ na pracę Sejmu i Senatu po wyborach.

Alicja Olechowska, kandydatka PO do Sejmu z okręgu Warszawa II (nr 4), tak uzasadnia swój start w wyborach: Potrzeba działania pozwoliła mi z powodzeniem rozwijać firmę w zdominowanej przez mężczyzn branży budowlanej. Dziś, bogatsza także o doświadczenia z pracy parlamentarnej, pragnę do końca zrealizować wszystkie plany, które jeszcze niedawno zyskały poparcie tysięcy mieszkańców Mazowsza, a także te, które powstały w ostatnich miesiącach.

Z kolei Robert Smucz z Ruchu Palikota, kandydat do Sejmu z Rzeszowa (nr 2), zdecydował się na udział w wyborach z czysto praktycznych pobudek. Skłoniła go: Chęć pomocy mieszkańcom Podkarpacia w rozwiązaniu problemów przekraczających ich możliwości. Sam potrzebowałem niedawno pomocy ze strony posłów, zwróciłem się z prośbą o pomoc do ponad 400! Odpowiedziało mi kilku, żaden nie udzielił mi pomocy (jedna z podkarpackich posłanek, która obiecała zająć się problemem, unikała kontaktu ze mną przez kilka miesięcy!).

Agnieszka Kwaśniewska startująca do Sejmu z warszawskiego PJN, okręg I (nr 31) nie znalazła odpowiedniego dla siebie reprezentanta: Nie znalazłam ciekawego kandydata, na którego mogłabym głosować . Przede wszystkim dlatego, że widzę, że jeśli samemu się nie weźmie spraw w swoje ręce, to nikt o nas nie zadba. Pracując w organizacjach pozarządowych widzę, jak wiele pracy potrzeba na rzecz naszych beneficjentów, a jak niewiele się dla nich robi.

Paweł Pogorzelski z białostockiej listy PSL-u start w wyborach do Sejmu (nr 23) uzasadnia swoimi kompetencjami: Od lat jestem związany z terenami wiejskimi, znam bolączki rolników, chcę pracować na rzecz poprawy warunków życia na wsi.

Natomiast Henryk Cioch z lubelskiego PiS-u, kandydujący na senatora, chce działać: Jako doświadczony prawnik chciałbym czynnie uczestniczyć w procesie legislacyjnym. Uważam, że wiele ustaw mogłoby być napisanych lepiej. Wiele problemów społecznych i gospodarczych jest nierozwiązanych i wymaga dobrej regulacji prawnej. Można skonkludować: Lepsze Prawo – Lepsza Polska.

Paweł Janowski, kandydat na posła z katowickiej listy Nowej Prawicy (nr 1) z kolei walczy o wolność wydawania własnych pieniędzy: Chęć wprowadzania zmian wolnorynkowych zgodnych z austriacką szkołą ekonomiczną. Sprzeciw wobec interwencjonizmowi państwowego. Człowiek sam najlepiej wie jak wydawać swoje pieniądze i ja chcę zaprotestować przeciwko zabieraniu mu ich.

A Katarzyna Śniadecka z siedleckiej listy do Sejmu Polskiej Partii Pracy – Sierpień 80 (nr 1), jako swój motyw podaje: niezadowolenie z realizacji polityki społecznej przez ekipy rządzące.

Zdarzają się również bardzo szczere odpowiedzi: Poproszono mnie, abym kandydował. Nie miałem w planach kandydowania lub otrzymałem taką propozycję (pewnie ostatni raz), a ponieważ lubię wyzwania podniosłem rękawice czy Startuję z 12-ego miejsca. W życiu nie będę miał realnego wpływu. Realnie popieram czołówkę z naszej listy, zaangażowanych (…) albo Zaprzestanie karania za posiadanie środków psychoaktywnych na własny użytek, w tym przede wszystkim suszu konopi indyjskich.

Które kwestie najbardziej interesują kandydatów? Edukacja – aż 294 kandydatów spośród 540, którzy do tej pory wypełnili kwestionariusz, odpowiedziało na pytania z tego działu, uczestnictwo obywateli w sprawowaniu władzy – 290 odpowiedzi, polityka społeczna i rynek pracy – 288 odpowiedzi, prawa i wolności obywatelskie – 273 i polityka gospodarcza – 222. Niechętnie za to przyszli parlamentarzyści odpowiadają na pytania z działów: polityka migracyjna (61 wskazań), współpraca rozwojowa (72) i energetyka (94). Każda osoba wypełniająca kwestionariusz mogła wskazać dowolną liczbę działów tematycznych.

Najchętniej swoimi poglądami dzielą się kandydaci z Komitetu Wyborczego Ruchu Palikota, którzy wypełnili aż 122 kwestionariusze oraz osoby startujące z list Komitetu Wyborczego Polska Jest Najważniejsza – 116 ukończonych ankiet.

Wszystkie wypowiedzi pochodzą z kwestionariuszy wypełnionych przez kandydatów do 27.09.2011. Poprawiono w nich literówki i błędy interpunkcyjne. Więcej motywacji osób z pierwszych miejsc na listach w serwisie MamPrawoWiedziec.pl.

Serwis MamPrawoWiedziec.pl w swoim najnowszym spocie „Kandydaci 2011” zachęca do świadomego głosowania w wyborach parlamentarnych.

Spot informuje wyborców o możliwości sprawdzenia, kto, niezależnie od komitetu i numeru na liście, kandyduje z naszego okręgu i jakie ma poglądy. Jeśli interesuje nas konkretny problem, możemy poszukać kandydata, który ma takie samo zdanie jak my. Serwis umożliwia sprawdzenie, jakie poglądy mają kandydaci oraz czym chcą się zająć podczas najbliższej kadencji.

Spot przedstawia wahania młodej dziewczyny, która nie wie, na kogo głosować. Zastanawia się, kto znajdzie najlepsze rozwiązanie dotyczących jej problemów. Odpowiedź znajduje w serwisie MamPrawoWiedziec.pl. Krótki filmik to połączenie gry aktorskiej oraz zabawnych animacji. Można go obejrzeć m.in. w serwisie YouTube http://www.youtube.com/watch?v=5aFjsQFlR_Q. W roli głównej wystąpiła Milena Suszyńska. Za reżyserię odpowiada Marta Karwowska, za zdjęcia – Kuba Giza, za animacje – Natalia Bucior, za montaż – Ola Gowin. Produkcją zajęło się Akson Studio, a postprodukcją – Studio Company.

„Kandydaci 2011” to projekt realizowany przez niezależne i apartyjne Stowarzyszenie 61. Na naszej stronie www.MamPrawoWiedziec.pl publikujemy kwestionariusze doświadczenia i poglądów wypełnione przez kandydatów do Parlamentu Kwestionariusz został przygotowany we współpracy z ponad dwudziestoma organizacjami pozarządowymi.

Spot można pobrać ze strony http://mamprawowiedziec.pl/pliki/k2011-spot.avi.